Акцэнты

У апошнія некалькі тыдняў у буйных расійскіх СМІ ізноў з’явіліся публікацыі на беларускую тэму. Спачатку “Коммерсант” апублікаваў інтэрв’ю са студэнткай з Беларусі, якая распавяла, што ў беларускіх школах больш увагі аддаюць вывучэнню “гісторыі Польшчы”, чым гісторыі Расіі. А потым Lenta.ru наноў завяла гаворку пра дэрусіфікацыю Беларусі. Ці варта звяртаць увагу на публікацыі такога кшталту ў расійскіх СМІ? Ці звязаныя з’яўленне гэтых публікацый і перамовы па “паглыбленні інтэграцыі Беларусі і Расіі”? Якім чынам беларускі бок мусіць адказваць на такія інфармацыйныя правакацыі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказваюць кіраўнік Цэнтра стратэгічных і знешнепалітычных даследаванняў Арсеній Сівіцкі і медыяэксперт Паўлюк Быкоўскі.

Аўдыторыі прынамсі некаторых блогераў сувымерныя з аўдыторыяй онлайн-выданьняў. Дык можа за імі будучыня? Як здае свае пазыцыі папяровая газэта, дык можа і онлайн-выданьні на чарзе, а ўплываць будуць менавіта «каралі інтэрнэту»? Юры Дракахруст абмяркоўвае гэтую тэму з дырэктарам новых мэдыяў Радыё Свабода Францішакам Вячоркам </strong>і палітычным аглядальнікам Арцёмам Шрайбманам.

20 гадоў таму інтэлігентны і абаяльны Алесь Круглякоў быў адным з самых папулярных вядучых на тагачасным тэлебачанні: ён будзіў усю краіну ў перадачы «Добрай раніцы, Беларусь», раздаваў прызы у гульні «Пяць зорак» і чытаў навіны ў АТН. Дзякуючы Круглякову «Еўрабачанне» загучала на беларускай мове.

На гомельскай пляцоўцы “Медыяпрастора” адбылася сустрэча  з мясцовымі мусульманамі.

Беларускае тэлебачанне 1990-х і 2000-х пры ўсіх сваіх мінусах нарадзіла шэраг цікавых праектаў і вядомых імёнаў. Але сёння большасць твараў «старога» ТБ знікла: хтосьці сышоў з прафесіі, хтосьці ўвогуле з’ехаў з Беларусі. «Наша Ніва» ўзгадала самых вядомых тэлезорак і пацікавілася, чым яны займаюцца сёння.

В сентябре в кинотеатрах покажут фильм «Опасные секреты» — основанную на реальных событиях историю переводчицы британского Центра правительственной связи Кэтрин Ган (ее играет Кира Найтли), обнародовавшей в 2003 году секретное письмо. В нем Агентство национальной безопасности США перед началом войны в Ираке просило английские спецслужбы помочь со слежкой за членами Совета Безопасности ООН. Издание The Observer, опубликовавшее текст секретной служебной записки, едва не провалило публикацию из-за ошибки ассистентки Николь Моубри — ее оплошность фактически привела к международному скандалу. Сегодня Моубри работает в The Guardian. Перед премьерой фильма она рассказала о «своей главной ошибке в жизни» и о том, каково это — видеть ее на киноэкране. «Медуза» пересказывает текст The Guardian.

Российские журналисты Орхан Джемаль, Кирилл Радченко и режиссер Александр Расторгуев были убиты 30 июля 2018 года, на третьи сутки пребывания в Центральноафриканской республике (ЦАР). Они собирались снимать там документальный фильм о деятельности российской частной военной компании (ЧВК), которую СМИ связывали с бизнесменом Евгением Пригожиным. В день убийства журналисты должны были ехать из столицы страны Банги на восток, в город Бамбари, однако примерно на полпути по так и не выясненным причинам свернули на север. Поздним вечером к северу от города Сибю их автомобиль остановили неизвестные. Россиян расстреляли, а их тела оставили на обочине в зарослях.