Акцэнты

У апошнія некалькі тыдняў у буйных расійскіх СМІ ізноў з’явіліся публікацыі на беларускую тэму. Спачатку “Коммерсант” апублікаваў інтэрв’ю са студэнткай з Беларусі, якая распавяла, што ў беларускіх школах больш увагі аддаюць вывучэнню “гісторыі Польшчы”, чым гісторыі Расіі. А потым Lenta.ru наноў завяла гаворку пра дэрусіфікацыю Беларусі. Ці варта звяртаць увагу на публікацыі такога кшталту ў расійскіх СМІ? Ці звязаныя з’яўленне гэтых публікацый і перамовы па “паглыбленні інтэграцыі Беларусі і Расіі”? Якім чынам беларускі бок мусіць адказваць на такія інфармацыйныя правакацыі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказваюць кіраўнік Цэнтра стратэгічных і знешнепалітычных даследаванняў Арсеній Сівіцкі і медыяэксперт Паўлюк Быкоўскі.

Аўдыторыі прынамсі некаторых блогераў сувымерныя з аўдыторыяй онлайн-выданьняў. Дык можа за імі будучыня? Як здае свае пазыцыі папяровая газэта, дык можа і онлайн-выданьні на чарзе, а ўплываць будуць менавіта «каралі інтэрнэту»? Юры Дракахруст абмяркоўвае гэтую тэму з дырэктарам новых мэдыяў Радыё Свабода Францішакам Вячоркам </strong>і палітычным аглядальнікам Арцёмам Шрайбманам.

Какую пользу может извлечь журналист из острых болей в поясничной области? Автор этих строк даже не догадывался о возможности постановки подобного вопроса, не говоря уже о поиске адекватного на него ответа. Однако жизнь – великий учитель.

Беларускае тэлебачанне 1990-х і 2000-х пры ўсіх сваіх мінусах нарадзіла шэраг цікавых праектаў і вядомых імёнаў. Але сёння большасць твараў «старога» ТБ знікла: хтосьці сышоў з прафесіі, хтосьці ўвогуле з’ехаў з Беларусі. «Наша Ніва» ўзгадала самых вядомых тэлезорак і пацікавілася, чым яны займаюцца сёння.

Может, слова и не воробьи, но, сказанные в определённой последовательности, они иногда становятся крылатыми. Правда, одни парят гордыми орлами, а другие галдят назойливыми воронами.