Акцэнты

Пра Пракапеню, права медыя распараджацца сваім кантэнтам, недаацэненасць друкаваных выданняў і драматычны выбар, што паўстаў перад беларускімі СМІ: змяніцца або знікнуць, — напярэдадні з’езду гутарым з намеснікам старшыні Беларускай асацыяцыі журналістаў Аляксандрам Старыкевічам.

«Язык дан власти для саморазоблачения». Хорошо сказано. Жаль не сам придумал. За примерами далеко ходить не требуется. Так, 24 февраля главный редактор «СБ. Беларусь сегодня» Дмитрий Жук, отвечая на предложение писательницы Евгении Пастернак отказаться от принудительной подписки в школах, сказал буквально следующее: «Как журналист, человек и гражданин категорически убежден, что людям, нанятым на работу государством, полезно читать государственную прессу. Тем более учителям — тем, кто должен читать много и разного. Как пользоваться, каждый для себя решит. А то, что государство продвигает именно свои издания (выделено — С. Н.), что же тут удивительного. Это, по-моему, нормально».

У дзясятку самых наведвальных сайтаў Беларусі ўваходзяць толькі два медыя: Tut.by і Onliner.by (праўда, па статыстыцы разам з каталогам). Гэтыя два парталы канкуруюць за беларускіх чытачоў і рэкламадаўцаў. Інфармацыйную частку Onliner робяць менш за 30 чалавек. Як у рэдакцыі атрымліваецца быць на высокіх рэтынгавых пазіцыях, чаму ў штаце так мала жанчын і каго гатовыя прыняць на працу?

На самом деле это не так. Разбираемся.