Акцэнты
Цішыня пасля выбуху: як грамадству казалі пра Чарнобыль у 1986‑м — і як інфармуюць пра рызыкі ў Беларусі цяпер
Дзіяна Пінчук: Апошнія гады медыярэсурс «Вясны» працуе на стыку фіксацыі парушэнняў і глыбокага сторытэлінгу
Рада па медыяэтыцы: год існавання, які пацвердзіў запыт на механізмы самарэгулявання
Кацярына Андрэева: «Я сама пакуль вяртаюся ў жыццё, у прафесію, да сябе»
Катаванні, эпілепсія пасля збіцця, «нізкі статус»: праз што прайшоў за кратамі журналіст Дзмітрый Сельвяструк
Хлусня, падмена і маніпуляцыя: як працуе раённы СМІ
Як робіцца «выгадны атам»: разбор мэсэджаў пра БелАЭС у дзяржаўных медыях
«Гэта не кар’ерная лесвіца, а сцяна»: топ LinkedIn пра будучыню кар’еры ў эпоху ШІ
«Аўтара няма сярод нас, але яго фота жывыя». Успамінаючы Васіля Мацкевіча
Анджэю Пачобуту — 53. Палітзняволены журналіст застаецца ў турме
Ирина Сидорская: аппаратчица Лилия Ананич методично удушала свободу слова
«Гісторыя Беларусі стала для мяне апірышчам». Івулін пра тое, што дае яму сілу
«Зрабі нешта для краіны»: пашыраюцца спробы вярбоўкі журналістаў. Парады, як супрацьстаяць
Сын беларускамоўнага пісьменніка, калісьці быў прэс-сакратаром Лукашэнкі. Пяць фактаў пра новага міністра інфармацыі
15 гадоў тэракту ў мінскім метро. Чаму журналісты, якія працавалі на месцы выбуху і на судзе, дагэтуль не вераць у афіцыйную версію
11 красавіка 2011 года ў мінскім метро адбыўся выбух, ахвярамі якога сталі 15 чалавек. Падзеі таго дня, арышт падазраваных і судовы працэс пакінулі мноства пытанняў, адказаў на якія няма дагэтуль. Журналісты-сведкі падзеяў у размове з Радыё Свабода расказваюць, чаму яны так і не паверылі ў афіцыйную версію.
Кожны чацвер мы дасылаем на электронную пошту магчымасці (гранты, вакансіі, конкурсы, стыпендыі), анонсы мерапрыемстваў (лекцыі, дыскусіі, прэзентацыі), а таксама самыя важныя навіны і тэндэнцыі ў свеце медыя.