Акцэнты
Ягор Марціновіч пра Івуліна: «Самы круты сусед у зняволенні. У камеры ўзводзілі аптымізм у квадрат»
«Вы проста афігееце, што ў нас такое ёсць». Сябры-фатографы стварылі кнігу аб прыгажосці беларускай прыроды
Навошта патрэбны Беларускі інстытут тэатру. Размова з Анжалікай Крашэўскай
«Ісці весяліць 20-гадовую пару на вяселлі — ужо, напэўна, не». Былы папулярны радыёвядучы пайшоў у дальнабойнікі і не шкадуе
Сёння ў прафесію кіроўцы-дальнабойніка прыходзяць з медыцыны, міліцыі, банка, прыватнага бізнэсу. Словам, у дальнабой набіраюць адусюль. Выданне av.by расказала, як вядомы гродзенскі радыёвядучы, былы кавэзэшнік і адзін з найбольш вясёлых «івэнтшчыкаў» Гродна памяняў карпаратывы на аўтабаны, а мікрафон — на руль велікагруза, піша «Наша Ніва». Цяпер ён сам сябе жартам называе «дальнабалабальшчыкам» і «акынам еўрапейскіх дарог».
Как репортёры раскрывают военные (и не только) преступления? Рассказываем, о чём говорили на Глобальной конференции журналистов-расследователей
Павел Марыніч: Беларусь — гэта турма
Павел Марыніч — кіраўнік «Маланка медыя», сын рэпрэсаванага былога амбасадара Міхаіла Марыніча — стаў прадзюсарам дакументальнага фільму «Bialiacki», піша «Рацыя».
Горькое наследство. Анна Мирочник объясняет, зачем протесту рассказывать о своих жертвах
В июле этого года в гродненской тюрьме №1 не стало известного белорусского художника Алеся Пушкина. Он скончался при невыясненных обстоятельствах и стал очередной жертвой режима. До этого в витебской колонии умер пинский блогер и общественный деятель Николай Климович. Количество жертв режима растёт. Зачем обществу и прессе необходимо говорить о них и проводить памятные ритуалы в честь погибших, рассказывает БАЖ эксперт по информационной гигиене и контрпропаганде, PR-специалист Анна Мирочник.
«Як можна расказваць пра выгадныя крэдыты, калі за каментар людзей саджаюць у турму на гады?» Праект infobank.by вырашыў зачыніцца
Глобальная хакерская угроза: Как журналисты-расследователи могут дать отпор
«Жыццё — падарожжа, а мы ўвесь час кудысьці крочым». Беларускі журналіст з’ехаў у ЗША і вядзе YouTube-канал пра дыяспару
Раней Алесь Пазняк працаваў у «Ганцавіцкім часе» і «Першым рэгіёне». Напярэдадні выбараў-2020 быў затрыманы падчас відэастрыму. Цяпер жыве і працуе ў ЗША. Аднак журналістыка не адпусціла далёка прафесійнага рэпарцёра, і ён вырашыў зрабіць уласны YouTube-канал. У гутарцы з БАЖ Алесь распавёў, навошта гэта яму і што будзе з праектам, калі журналіст вернецца ў Беларусь.
Ідзе лiк на дні да скону выдання «Прэсбол». Ужо на гэтым тыдні можа выйсці яго апошні нумар
«Упершыню купіў у турэмнай краме марскую капусту». Што новага ў палітзьняволенага журналіста Дзяніса Івашына
Праект «Пегас» — рэвалюцыя ў шпіянажы
«Упершыню з’явілася адчуванне, што я ў гэтым жыцці зусім адна». Пяць гісторый журналістаў, з якімі спынілі адносіны родныя праз грамадзянскую пазіцыю
Цяпер супярэчлівы час, калі праходзяць выпрабаванні як людзі, так і іх стасункі. Часам родны чалавек раптоўна становіцца чужым, а малазнаёмы падстаўляе плячо, дае падтрымку і суцяшэнне. Такія лініі дэмаркацыі рассеклі многія сем’і.
На жаль, з падобным сутыкнуліся і беларускія журналісты, з якімі з прычыны розных палітычных поглядаў спынілі адносіны сваякі ці сябры. Пяць чалавек пагадзіліся расказаць нам свае гісторыі, як справіліся з непаразуменнем родных і што ім надае сілы жыць далей.
Просіць часопісы, піша лісты, раіцца, як карысна патраціць 74 рублі. Навіны Андрэя Кузьнечыка
Кожны чацвер мы дасылаем на электронную пошту магчымасці (гранты, вакансіі, конкурсы, стыпендыі), анонсы мерапрыемстваў (лекцыі, дыскусіі, прэзентацыі), а таксама самыя важныя навіны і тэндэнцыі ў свеце медыя.
Падпісваючыся на рассылку, вы згаджаецеся з Палітыкай канфідэнцыйнасці