Акцэнты
Гурневіч: Многія крытыкуюць «Нашу Ніву», але самі чытаюць. Бо медыя — гэта люстэрка грамадства
У вялікай часткі беларускай грамадска-палітычнай бурбалкі ёсць адно таемнае guilty pleasure. Яны крытыкуюць «Наша Ніву» і публічна гідзяцца ёй, абвяшчаюць ёй байкоты, але штодня працягваюць чытаць. «Нашай Нівай» абураюцца, але пасля ўпісваюць у браўзэры тыя самыя дзве літаркі. Адкуль я гэта ведаю? Бо я сам так раблю.
«Прэпарую навіны, як патолагаанатам». Журналіст Дзмітрый Семчанка – пра свой дэбют на «Белсаце» з новым праектам «Дэкодар»
Катерина Пытлева: «Я не сильная женщина. Я оказалась в трудных обстоятельствах и выжила»
Аналагавы адкат? Чаму калаж стаў настолькі актуальным сёння ў медыя
Исследование: если вирусные фейки действительно распространяются как вирусы, то в борьбе с ними главное — скорость
Журналісты даведаліся, колькі кватэр у прапагандыста Мукавозчыка — ён заклікаў «не ныць» тых, хто не можа купіць жыллё
Адзін шалёны месяц «Нашай Долі». Газета «исключительно вреднаго направленія»
Выйшаў даклад, як сілавікі пераследуюць беларусаў праз Інтэрпол і чаму гэта трэба абмежаваць
Яраслаў Пісарэнка: «Ніхто не будзе за нас змагацца. Але ёсць і адчуванне, што мы самі можам дамагчыся ўласнага шчасця»
«Падляшша. Выбар быць дома». Януш Гаўрылюк — пра Рэспубліку Біндзюга, «Бульбамуві» і падляшскія Балканы
«Бажынкі» нанова: як Медыякэмп пад Вільняй аб’яднаў журналістаў і стаў актам салідарнасці
Беларуская турэмная літаратура ў кантэксце сусветнай
Чым адметныя Паванзкоўскія могілкі ў Варшаве, дзе пахаваюць Аляксандра Мілінкевіча
Газета «Жыве Беларусь» у 1952 годзе ў Беларусі. Як такое было магчымым?
Ад кантэнту да кам’юніці: новыя афлайн- і анлайн-стратэгіі выжывання беларускіх медыя ў выгнанні
Кожны чацвер мы дасылаем на электронную пошту магчымасці (гранты, вакансіі, конкурсы, стыпендыі), анонсы мерапрыемстваў (лекцыі, дыскусіі, прэзентацыі), а таксама самыя важныя навіны і тэндэнцыі ў свеце медыя.