• Актуальнае
  • Медыяправа
  • Карыснае
  • Накірункі працы і кампаніі
  • Агляды і маніторынгі
  • Рэкамендацыі па бяспецы калег

    Новыя кнігі, вершы і сны. Турэмныя навіны ад Андрэя Кузьнечыка

     Месяц таму палітзьняволены журналіст Свабоды пісаў, што за паўтара года за кратамі адолеў 82 кнігі. Нядаўна адкрыў для сябе бразыльца Паолё Каэльлё і беларуса Валерыя Гапеева, перачытаў Адама Міцкевіча.

    «Не пакідае адчуваньне, што сьвет пасылае мне знакі»

    Графік працы бібліятэкі ў калёніі часта супадае з графікам працы Андрэя на вытворчасьці.

    «Выбар там някепскі. Абсалютна выпадкова да мяне трапіла кніга „Альхімік“ Паолё Каэльлё. Праглынуў яе за пару гадзін, так нечакана яна „засугучнілася“ з маім думкамі і адчуваньнямі. Там таксама пра лёс і шлях, мары і каханьне. Я аж некалькі цытат выпісаў, чаго ўжо даўно не рабіў. Не пакідае ці то ўражаньне, ці то адчуваньне, што сьвет пасылае мне знакі, якія я хоць і не магу расчытаць, але цешуся і поўнюся ўдзячнасьцю з гэтай увагі», — піша палітвязень.

    Андрэй вельмі ўсьцешаны, што жонка прачытала «Альхіміка» раней, і спадзяецца, што гэтую кнігу прачытае і ягоная маці. Зноў перачытаў клясыка Адама Міцкевіча.

    «Упершыню ўважліва прачытаў „Пана Тадэвуша“. Ну і ясна, дзе ледзь што — адразу бачацца паралелі. І аб навінах ды спадзевах, і пра эміграцыю, і ўрэшце пра шчасьлівы канец, да якога ў Міцкевічавым выпадку і жыцьця не хапіла. Выснова не мая: рабі, што мусіш, што падказвае сэрца, і будзе ўсё добра, хоць, можа, і ня хутка», — піша Андрэй.

    «Зьнікае мая роварная „зялёная дарога“ ў цэнтар»

    Палітвязень выпісвае шмат пэрыёдыкі, шукае там цікавую для сябе інфармацыю. Як заўзяты раварыст, шкадуе, што праз новую забудову ў сталіцы зьнікаюць роварныя дарожкі.

    «У газэтах прачытаў, што ўзяліся забудоўваць нават узьлесак лесапарку ў Сьцяпянцы. Гэтак зьнікае мая роварная „зялёная дарога“ ў цэнтар. Мо каб не было па чым сумаваць».

    «І пра наш раёнчык навіны. Пішуць, паркінгу пад нашымі вокнамі ня будзе, а заасфальтуюць простую стаянку. Нядаўна чаргавікам дазволілі не купляць парковачныя месцы ў нагрузку да кватэраў, дык, ясны перац, попыт на паркінг у такіх раёнах зьнік. Урбаністычна гэта мінус, але мо ў нашых вокнах будзе трошку болей вечаровага сонца. Ну і ў далёкім канцы, дзе мы аднойчы боцікі Яніне куплялі, сабраліся зрабіць нейкі добраўпарадкаваны парк. Мо неяк скатаемся на ровары».

    «У газэтах пішуць, што пляжы ў Менску не закрывалі. Асабліва нахвальваюць Цнянку. Маўляў, там і для дзяцей зручна, і шмат чаго абнавілі і новага зрабілі. Недзе нават для дзяцей у вадзе загарадку паставілі, каб далёка не заходзілі. Адно, што ехаць даўгавата зь дзецьмі».

    Родныя шлюць Андрэю шмат фота, каб ён бачыў, як растуць і сталеюць дзеці, чым займаюцца, як бавяць час на вакацыях.

    «Усьцешна чытаць і бачыць, што вы не марнуеце часу на што-небудзь нецікавае і бясплённае. Рэстаран зь сяброўкамі, атракцыёны, росквіт бэзу ў Батанічным — добры старт лета. Шчыра радуюся за вас. Трымайце так і далей! І фота дужа прыгожыя з бэзам, з альтанкай, з агромістымі «інсэктамі» (і не пашкадавалі ж аж цэлай лаўкі! 🙂

    «Апошнім часам сны ня хочуць запамінацца. Дапамагаю ім рознымі гарбаткамі»

    У кожным лісьце Андрэй апавядае пра свае сны, «насычаныя сюжэтамі, людзьмі, музыкай». Сны-ўспаміны пра мінулае жыцьцё на свабодзе.

    «То журналісты з розных рэдакцый прыедуць у госьці і ўсю ноч нясьпешліва абмяркоўваюць экзыстэнцыйныяі філязофскія пытаньні з ноткамі непазьбежнасьці аптымістычнага сцэнару, але ў невызначальна далёкай пэрспэктыве. То з салістам „Крамы“ і гуртам „Лэдзі Панк“ едзем у Берасьце (зраньня прыгадаў усе словы песьні да апошняга радка). То бачыш замак над Блейскім возерам у Славеніі», — расказвае палітзьняволены.

    На сны Кузьнечыка натхняюць і шматлікія фота, якія дасылаюць яму сваякі. Шкадуе, што некаторыя сны не запомніліся.

    «На гэтым тыдні прыйшоў канвэрт з фоткамі і паштоўкай. Цудоўнымі фоткамі і чароўнай паштоўкай. Дзякуй за натхненьне для новых сноў. Праўда, апошнім часам сны ня хочуць запамінацца. Але сьняцца штоноч. Дапамагаю ім рознымі гарбаткамі патрошку. Гарбаты, дарэчы, хопіць яшчэ надоўга з маімі дазіроўкамі і графікам чаяваньняў.

    Пра сон мне трапіўся і аповед у 80‑м нумары „Дзеяслова“. Там жа і пачатак раману Валера Гапеева, пра якога я надоечы пісаў, што ня ведаю, хто такі. Цікавы пісьменьнік, аказваецца. Калі не знайду працяг раману, буду ў цябе пытацца, чым ён скончыўся. Дужа захапляльны містычны дэтэктыў», — дзеліцца ўражаньнямі ад прачытанага Кузьнечык.

    «Янчыны крэйдавыя коцікі проста фантастычныя!»

    Андрэй ганарыцца посьпехамі сваіх дзяцей. 9‑гадовая дачка Яніна добра малюе, ёй нядаўна падаравалі мальбэрт, прафэсійныя прылады для маляваньня, шмат фарбаў і крэйдаў.

    «Янчыны крэйдавыя коцікі проста фантастычныя! І любаваўся, і думаў, як такое магчыма намаляваць. Цікава, ува што гэты талент вырасьце, ці захоча вучыцца ў больш цяжкай, але і больш спэцыялізаванай школе. А што ў якую гімназію з ухілам возьмуць пасьля такіх узораў мастацтва, я не сумняваюся», — піша бацька.

    Цёпла ўспамінае Андрэй і свайго трохгадовага сына Мацьвея:

    «Цудам, поўным замілаваньня, была гісторыя пра Мацейку і паштовую скрынку. Лішне казаць, што ад гэтай казкі я хадзіў усьмешлівы і зачараваны. А шчасьце маё стала яшчэ большым, хоць я і да таго лічыў сябе рэдкім багацеем», — не хавае эмоцый палітвязень.

    Даслаў Андрэй Кузьнечык сям’і і свой новы філязофскі верш на паштоўцы:

    Валіцца ўсё з лапак у вавёркі,

    Жук-капрыза ўстаў ня з той нагі.

    Вожык, натапырыўшы іголкі,

    Сустракае кожнага ў штыкі.

    І калі ў цябе бяз дай прычынаў

    Здарыцца ў настроі збой налад,

    Згледзіш фігу ў кнізе і, магчыма,

    З мухі выдзьмеш цэлага слана!

    А яшчэ для тых, хто не ў гуморы,

    Каб дарэмна час не марнаваць,

    Дзесьці ў шафе, склепе ці каморы

    Бібікі нябітыя ляжаць.

    Ды маркоты хопіць ненадоўга,

    І тым часам трэба не забыць

    Палунаць хоць трошачку ў аблоках,

    За акном варонаў палічыць.

    Каб ўжо назаўтра раніцою

    Згадваць не аддадзены нудзе

    Гэты, хай сабе і без настрою,

    Але ўсё ж зусім ня сумны дзень.

    Чытайце яшчэ:

    Забрать нельзя оставить. Как белорусская журналистка возвращала свой автомобиль из Украины

    Журналіст Караль Гусеніца: Падзеі ў Беларусі ў 2020-ым былі важныя для палякаў праз агульнага ворага — Расію

    «За год так і не даведаліся, за што канкрэтна была асуджаная Каця…»

    Самыя важныя навіны і матэрыялы ў нашым Тэлеграм-канале — падпісвайцеся!
    @bajmedia
    Найбольш чытанае
    Акцэнты

    Как найти и удалить свои старые комментарии в Instagram, Telegram, YouTube, TikTok и «Вконтакте»

    12.02.2024
    Акцэнты

    30-годдзе за кратамі — сёння ў зняволенай журналісткі Кацярыны Андрэевай дзень народзінаў

    Кацярына Андрэева мусіла сустрэць «круглую» дату на волі — 5 верасня 2022 года сканчаўся яе несправядлівы тэрмін у калоніі. Але не. 7 красавіка 2022-га сям’і палітзняволенай журналісткі стала вядома, што ёй выставілі новае абвінавачанне. 13 ліпеня 2022 года Кацярыну прызналі вінаватай «у выдачы замежнай дзяржаве, міжнароднай альбо замежнай арганізацыі ці іх прадстаўніку дзяржаўных сакрэтаў Рэспублікі Беларусь». Суддзя Гомельскага абласнога суда Алег Харошка прызначыў ёй яшчэ 8 год пазбаўлення волі.
    02.11.2023
    Акцэнты

    Карцер, ПКТ, ШИЗО — что это такое? Как наказывают политзаключенных, которые уже находятся за решеткой

    «Медиазона» часто пишет новости о том, как заключенных отправляют в ШИЗО, ПКТ или переводят на тюремный режим. В колониях политзаключенные не сидят в камерах, а живут в бараках, ходят на работу по улице. Но даже этих «удобств» можно лишить. По сути, осужденные отбывают двойное наказание — часто по надуманным поводам — мерзнут в одиночных камерах, дышат хлоркой и не получают письма. «Медиазона» рассказывает, как наказывают тех, кто уже наказан заключением в колониию и СИЗО.
    28.06.2023
    Кожны чацвер мы дасылаем на электронную пошту магчымасці (гранты, вакансіі, конкурсы, стыпендыі), анонсы мерапрыемстваў (лекцыі, дыскусіі, прэзентацыі), а таксама самыя важныя навіны і тэндэнцыі ў свеце медыя.
    Падпісваючыся на рассылку, вы згаджаецеся з Палітыкай канфідэнцыйнасці