Прэзідэнт Польшчы пасмяротна ўганараваў Мілінкевіча крыжам за заслугі перад краінай

Аляксандра Мілінкевіча ўзнагародзілі «за выбітныя заслугі ў дзейнасці на карысць палякаў у Беларусі, за дасягненні ў папулярызацыі дэмакратычных каштоўнасцяў, а таксама за заангажаванне ў будаванні грамадзянскай супольнасці». Ордэн перадаў дарадца прэзідэнта Польшчы на цырымоніі развітання.

Развітанне з Аляксандрам Мілінкевічам у касцёле Святога Яна Хрысціцеля ў Варшаве 22 жніўня 2026 г. Фота: Белсат

Колішні лідар руху «За свабоду», кандыдат у прэзідэнты на выбарах 2006 года, навуковец і грамадскі дзеяч Аляксандр Мілінкевіч пасмяротна ўганараваны Афіцэрскім крыжам ордэну «За заслугі» перад Польшчай (Order Zasłu­gi Rzeczy­pospo­litej Pol­skiej). На цырымоніі развітання з Мілінкевічам ордэн перадаў удаве Іне Кулей дарадца прэзідэнта Польшчы Лешэк Скібель.

Мілінкевіч уганараваны крыжам «за выбітныя заслугі ў дзейнасці на карысць палякаў у Беларусі, за дасягненні ў папулярызацыі дэмакратычных каштоўнасцяў, а таксама за заангажаванне ў будаванні грамадзянскай супольнасці».

Гэты ордэн – найвышэйшая ўзнагарода Польшчы для замежнікаў і палякаў за мяжой за заслугі ў міжнароднай супрацы і яднанні народаў. Ордэн надае прэзідэнт Польшчы (цяпер – Караль Наўроцкі) па прадстаўленні Міністэрства замежных справаў. Афіцэрскі крыж – IV‑я з пяці класаў Ордэну, але гэта ўсё яшчэ вельмі высокая ўзнагарода: за першыя сем месяцаў 2026 года такім крыжам у Польшчы ўганаравалі толькі 10 чалавек.

Развітанне з Аляксандрам Мілінкевічам у касцёле Святога Яна Хрысціцеля ў Варшаве 22 жніўня 2026 г. Фота: Белсат

Пры жыцці Аляксандр Мілінкевіч адзначаны шэрагам міжнародных узнагародаў, сярод іх нагрудны знак «За заслугі перад польскай культурай», міжнародная прэмія фонду Pol­Cul (Аўстралія), прэстыжная прэмія імя Андрэя Сахарава (2006), прысуджаная Еўрапарламентам, медаль Рады БНР у гонар 100-годдзя БНР (2018).

У 1990–96 гадах Мілінкевіч быў намеснікам старшыні Гарадзенскага аблвыканкаму – віцэ-мэрам Горадні. На прэзідэнцкіх выбарах 2006 года Мілінкевіч быў вылучаны адзіным кандыдатам дэмакратычнай апазіцыі. У 2006–2016 гадах Мілінкевіч узначальваў рух «За свабоду» і сам заснаваў прэмію імя Васіля Быкава «За свабоду думкі». У 2017 годзе разам са Святланай Алексіевіч і іншымі інтэлектуаламі стварыў у Варшаве фонд «Вольны беларускі ўніверсітэт», дзе займаў пасаду канцлера. У 2023 годзе Аляксандр Мілінкевіч вярнуўся да палітычнай дзейнасці ў якасці пазаштатнага дарадцы Святланы Ціханоўскай у пытаннях еўрапейскага выбару Беларусі.

Напрыканцы 2025 года Мілінкевіч перанёс аперацыю, пасля чаго доўга змагаўся з наступствамі інфекцыі. Запаленне лёгкіх, інфекцыя кішэчніка, ізноў запаленне лёгкіх. Лячэнне заняло месяцы: спачатку ў аддзяленні неўралогіі, потым у рэабілітацыі, пасля – у спецыялізаваным лячэбна-рэабілітацыйным цэнтры. Палітык пайшоў з жыцця 11 жніўня. Яму было 79 гадоў.

«Яго называлі „Шэфе“». Гарадзенцы ўспамінаюць, якім чалавекам быў Аляксандар Мілінкевіч